روزي روزگاري خري در روستايي زندگي مي كرد كه خيلي نادان و تنبل بود.او دوست نداشت براي آدم ها كار كند. به همين خاطر هميشه از آدم ها كتك مي خورد. هر كسي كه آن خر را مي خريد از خريدنش پشيمان مي شد. او خودش را به تنبلي مي زد تا ازش كار نكشند ولي بدتر مي شد چون كتك مي خورد يك روز نشست و با خودش فكر كرد: من بايد كاري كنم تا آدم ها از من كار نكشند بايد قيافه ام را عوض كنم. اين طور شد كه رفت پيش نقاش روستا و گفت: سلام آقاي نقاش،مي خواهم بدن مرا راه راه رنگ بزني يعني سياه و سفيد. نقاش گفت:چرا؟ مگه عقل از سرت پريده. خر گفت: شما كه غريبه نيستيد.دوست ندارم آدم ها از من كار بكشند. مي خواهم قيافه ام را عوض كنم تا آدم ها مرا به چشم يگ گور خر ببينند و كاري به كارم نداشته باشند. نقاش گفت:باشد ولي يك شرط دارد. چه شرطي آقاي نقاش؟ شرط من اين است چون تو پول نداري به من بدهي بايد هر روز بيايي و مرا به خانه ام برساني بعد هم هر هفته بياي و قوطي هاي رنگ را از بازار به مغازه ام بياوري. خر بدون آنكه فكر كند،گفت:عيبي ندارد من در خدمتم.
